درخشش ناچيز يه ذهن آشفته


با ترس و سكوت ,فراموشي و تقلا زندگي ميسازيم.

پاییزان...

در یکی از همین روزهای پاییزی شاید سال دیگر شاید نمیدانم خیلی خیلی دور اما حتما در پاییز خواهد بود....درست شبیه همان پاییزی که آمدی ...یک بار دیگر در یکی از همین روزهای پاییز اتفاق می افتد دوباره میدانم...و بعد باران میبارد مث همین روزهای پاییزی.

چه تلخ.

   اما دانستم عاقبت:

"پاییز "خانه ی امنی نداشت هرگز

برای گنجشکهای کوچکی که

            به شوق رقصیدن با برگهای زرد

لانه هاشان را می سپرند

"مومنانه"

     به زاغهای سیاه منتظر مانده به سیمهای برق.

 

 

یاد پاییزی:

آری

هنوز میچکی از شعرهایم

 حتی

   حالا هم که عقربه ها می دوند همچنان

شتابناک بر صفحه سفید

      در این چندمین "پاییز" بدون تو و باران.

 

 

عروسک خمیری

  عروسک خمیری ام

    در دستان  تو.

محبت کن

          به شکل بهانه ای دربیاورم

                    برای زیستن.

 

سنگین

 از نگاهت سنگین تر

          این هوایی است

           که در آن نفس میکشیم با هم

                 بی وقفه هر شب و روز.

 

 

آلبوم

 

بیهوده خیره مانده ام

  به این همه تصویرهای تو

وقتی

    می دانم

       ترانه حزن آلود خنده هایت

در هیچ آلبومی  

              جا نمیگیرد.

 

آیینه

 

تنهایی ام

   دوچندان می شود

وقتی در آیینه

     به دنبال آشنایی  میگردم.

 

 

 

   + mehdi khademi - ۱:۱٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۸/٢۳