درخشش ناچيز يه ذهن آشفته


با ترس و سكوت ,فراموشي و تقلا زندگي ميسازيم.

 

کوروش سترگ:                                                                                                              "فرمان دادم تا بدنم را بدون تابوت و مومیائی به خاک سپارند تا تنم قسمتی از خاک ایران شود"

                                                                   

بنام یگانه آفریننده زمین پاک و دریای خروشان و آسمان نیلگون سرزمین پارس

در هفته بزرگداشت بزرگ شاهنشه سرزمین پارس کوروش سترگ قرارداریم. مردی که نزدیک به ۲۶ قرن پیش در چنین روزهائی با حمله به سرزمین بابل خطاب به مردم آن سامان و تمامی ساکنان سرزمینش درجهات اربعه منشور حقوق انسانی خود را صادر نمود .

آنانکه تنها به قدر یک مقاله دو ستونی نیز با این بزرگ کیا آشنا هستند  میدانند که چون او هرگز دوباره زاده نخواهد شد و ایران زمین دیگر بار این چنین بار بر درخت خود نخواهد دید. کافی است تنها یک لحظه چشم های خود را ببندید و دالانی به بلندای ۲۵۰۰سال در ذهن ایجاد کنید و پا به دالان گذارید . از گذر امروز تا کوروش هزار هزار تن میبینید که قهرمان نامیده شده اند و بزرگمرد و سخن از عدالت و داد و آزادی انسان و بی بندی تن ....رانده اند اما در انتهای این دالان دراز این کوروش است که قبل از تمامی این همه یگانه مرد ! بزرگ منشور انسانی خود راکه تمام و کمال سخن از آزادی دین - آزادی انسان - عدالت و حکومت داد ..زده آن هم ۲۶ قرن پیش تازه میتوان به سترگی آن یکتا ابر کیا پی برد.

آری کوروش همان است که رو به سوی مردم بابل فریاد بر آورد که من نه برای خونریزی که برای آموزش داد و یکسانی انسانها آمده ام . هر دینی دارید داشته باشید تنها ستم نورزید و ظلم نکنید. بردگان را آزاد کنید و با زنانتان با مهر رفتار کنید.

                                        

کاش میدانستیم که هر ایرانی موظف که بداند که کوروش کیست؟ آنقدر که علی (ع) و گاندی و

بودا و خاتمی و.. ... را میشناسد . و بداند چوپان زاده ای از ایذه چگونه در دشت پاسارگاد سپاه ماد را در جنگ با پارس در هم کوبید و سلسله همیشه جاوید هخا را پایه گزارد.کسی که از او به ذوالقرنین در قرآن به نیکی یاد رفته است.

            

اما صد افسوس دوران ما پر از انسانهای پوچ و توخالی قهرمان نما شده که هرروز نیز به رهرونان نادانشان افزوده میگردد و خود را بزرگ وبزرگتر میابند.

داشتم با بردار ۱۷ ساله ام با آب و تاب از کوروش و آداب نیک به یاد مانده اش میگفتم.از ساخت تخت جمشید و کتیبه های بدست آمده از آنجا و ترجمه آن لوحها که تا مهد کودک و مرخصی با حقوق برای زنان آبستن در آنها ذکر شده است. پس از حرفهای من سر تکان داد و گفت: بابا این کوروش هم عجب آدم خری بوده! وقتی فریاد برآوردم از سر اعتراض به ادای این لفظ به آن ابرمرد به آرامش دعوت کرد و گفت که قصد توهین نداشته و منظورش از خر ینعی : خفن - كره - توپ- اوپس و اين لفظ متضاد آدم زيقي و فس و دربدره و....ديگر هيچ نگفتم و خجول از روح كوروش سترگ سر به دامان شرم فرو برده از اين نسل پا در هوا....

                                              

 بخواب آرام در دشت پاسارگاد که این نسل اگر سد سیوند را بر مقبره تو نیز بگشایند باز به دنبال قهرمانهای کودن خود میروند اما تو آرام باش ای کوروش

   + mehdi khademi - ۱:٠٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/٧/۳٠