درخشش ناچيز يه ذهن آشفته


با ترس و سكوت ,فراموشي و تقلا زندگي ميسازيم.

فردا روز دیگری است

آیینه

اینجا کسان

   به آیینه ها پشت میکنند

            تا

          رد اشک و شرم

         نقش نیفکند

                       بر قلب رخ نمای همه آبگینه ها

بیاد صانع  ژاله:

           هیهات

                       این بار نیز

                                    حادثه :ژاله دیگری است

 انگار

               پیش از این                سهراب ها نبود

                    مادام

                         پر میکشند قنقوس وار مرغکان

                                   بر پهنه زین آتش بدون دود

                                        زین پس بیاد شهیدان سبز

                                                شهنامه ای دوباره

                                           میبایست ز سر سرود

 

کوچ

     در بازگشت بهاری

                  هرگز پرنده نیافت دیگر

              آن مجسمه های سنگی را

                                -  با چهره مردان بظاهر قدرتمند-

                                       در میادین شهرهای مسیر کوچ زمستانی اش

                             وقتی که می آرمید

                                    لختی برشانه هایشان

                                     - برای نظاره آمد شدن مردمان بظاهر آرام  -.

 

فلسفه

         تمامی فلسفه زندگی

                        دیشب            پشت چراغ قرمز راهنمایی

                     برایم دست تکان میداد:

                  یکی با گونه های کبوداز سوز زمستان

                                 وقتی دسته گلی را برای فروش تمنا میکرد

               ودیگری

آنهنگام که سرخوشانه

                  میرقصید از

                 پشت شیشه ماشینی به سیاهی شب و به بزرگی اتاق خواب من.

   + mehdi khademi - ۱:٠٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٢/۱٠